"La llucha ye entá necesaria"
Asina rezaba nel vídiu que fici pal día l'Arguyu LGTB en Xixón esti añu. Ye una frase que munches veces dicimos de corrío, como si tuvieremos recitando un rezu, asina de carretilla y ensin paranos a pensar no que dicimos. Pues nunca más qu'agora esta frase faiseme real y enllena de significáu.
Ye bien conocío en tolos medios de comunicación l'incidente desagradable, condenable y tristísimu de l'agresión a una moza nun ximnasiu xixonés. Hasta la Ministra d'Igualdá tiense pronunciao condenando esta agresión. Esti sucesu nos ocupa porque la moza ye transexual. Y dende llueu, dende esti requexucu de la rede quiero facer un actu de solidariedá con ella nestos momentos tan murnios.
Alcuérdome d'una conversa que tuvi un día con un collaciu. Él ye croata, de Zagreb más concretamente. La situación LGTB ellí podéis facevos idea de cómo ta de mala. Agora él vieno a Madrid a buscase una vida, a poder respirar un poquín de la llibertá que tola xente que somos de sitios un tantu ermos y hostiles hacia lo diferente buscamos y polo que naguamos. Nesa conversa él dicíame que nun entendía por qué nos enfocicábemos en manifestanos n'España el Día l'Arguyu, qu'equí ta yá "too fecho". Fastídiame que me digan eso sobre too la xente d'equí, pero tamién pueo entender la so postura, viniendo del país que venía. Yá vemos que nun ta too fecho. Hai muncho, pero entá queda.
Desgraciadamente, el país que marca vanguardia en materia de derechos civiles en toa Europa y atrévome a dicir que en tol mundu, estos díes nos tien mostrao la so peor cara. La cara d'una parte de la sociedá que se resiste al respetu, a la diferencia, ¡a la inocente diferencia! ¿Qué dañu facemos los LGTB por selo? Y eso teniendo en cuenta que va pocos díes apaecía nel YouTube un estractu d'un programa nel que se dicía que la homosexualidá ye una enfermedá y la transexualidá, direutamente, nun esiste. Velequí'l vídiu en cuestion:
Y tantu que la transexualidá nun esiste, porque primero a esta moza metiéron-y nel vestuariu de paisanos los del ximnasiu, resistiéndose a reconocer una realidá que sí, esiste. Que sí, esiste. ¿Dígolo otra vez? La transexualidá esiste. Esiste tanto como la patada que-y dieron a la puerta unos mozos na ducha d'ella y tanto como los golpes que-y ficieron sangre. Sangre. ¡Sangre! Esiste tanto como la poca atención que-y dieron al sucesu al salir a pidir ayuda a recepción. Esiste tanto como'l vacíu al que la sometieron dende'l ximnasiu, según diz nuna carta espublizada nos medios ayeri miércoles mesmo.
¿El llabor de dar la cara, facer presión, denuncia y xuntanza yá nun fai falta? ¿Tais seguros/es? Yo téngolo bien claro. Sí ye necesario, sí pasen coses tovía, que nun veas agresiones na to redolada nun quier dicir que nun puea pasate, porque l'otru día foi n'Irak, entardayeri foi en Centroamérica y nos países d'África (Vaticano mediante) y resulta que güei ye equí, en Xixón, na Asturies del 2009.
Espero que la situación d'esta moza ameyore y vea Xusticia, con xe mayúscula.
Más información saldrá na páxina web de Xente LGTB Astur (XEGA), que ta desendolcando un duru trabayu de sofitu, con involucración de tiempu y esfuerciu personal de persones integrantes de l'asociación.
PD: Si ye verdá qu'una mentira dicha milenta vegaes conviértese en verdá, yo voi dicir una verdá dicha otres tantes pa compensar y que nun nos cuelen la mentira. Xente de tol mundu: la transexualidá sí esiste, la transexualidá sí esiste, la transexualidá sí esiste, la transexualidá sí esiste, la transexualidá sí esiste, la transexualidá sí esiste, la transexualidá sí esiste, la transexualidá sí esiste, la transexualidá sí esiste, la transexualidá sí esiste, la transexualidá sí esiste, la transexualidá sí esiste, la transexualidá sí esiste, la transexualidá sí esiste, la transexualidá sí esiste, la transexualidá sí esiste, la transexualidá sí esiste, ...
Esbilla
del.icio.us
